در خبر صحيح از ابى جعفر امام جواد ( ع ) روايت شده كه فرموده است : « از پدرم شنيدم كه مىفرمود از پدرم شنيدم كه : عمرو بن عبيد « 14 » بر ابى عبد اللّه ( ع ) وارد شد چون سلام كرد و نشست اين آيه را تلاوت كرد : الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ * سپس خاموش شد ، ابو عبد اللّه ( ع ) به او فرمود : چه چيزى تو را خاموش كرده است ؟ عرض كرد : مىخواهم كباير را در كتاب خدا بشناسم ، فرمود : بلى اى عمرو ، بزرگترين كباير ترك به خدا است كه فرموده است : إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ « 15 » . پس از آن نوميدى از رحمت خداوند است كه فرموده است : إِنَّهُ لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ « 16 » ؛ سپس ايمن بودن از مكر خداست كه فرموده است : فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ « 17 » ، و از كباير عقوق پدر و مادر است ، چه خداوند عاق آنها را جبّار شقى « 18 » ناميده است ؛ ديگر قتل نفس حرام است مگر بحقّ باشد ، زيرا خداوند مىفرمايد : فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها « 19 » تا آخر آيه . و ديگر نسبت دادن زنا به زن شوهردار است ، چه مىفرمايد : لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ « 20 » ؛ و ديگر خوردن مال يتيم است ؛ خداوند مىفرمايد : إِنَّما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعِيراً « 21 » ؛ و فرار از جنگ است ، چه فرموده است : وَ مَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفاً لِقِتالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلى فِئَةٍ فَقَدْ باءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ « 22 » ؛ و خوردن رباست ؛ خداوند مىفرمايد :

--> ( 14 ) ظاهرا منظور عمرو بن عبيد معثرلى معروف است . خبر در كافى ، ج 2 ، ص 285 است . ( 15 ) مائده / 72 : . . . چه هر كس شريكى براى خدا قرار دهد ، خداوند بهشت را بر او حرام كرده است . ( 16 ) يوسف / 87 : . . . كه از رحمت خدا جز قوم كافر نوميد نمىشوند . ( 17 ) اعراف / 99 : . . . در حالى كه از مكر ( و مجازات ) خدا تنها زيانكاران خود را ايمن مىبينند . ( 18 ) اشاره است به آيه : وَ بَرًّا بِوالِدَتِي وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا . مريم / 32 : . . . و جبّار و شقّى قرار نداده است . ( 19 ) نساء / 93 : . . . جزاى او دوزخ است كه جاودانه در آن خواهد ماند . ( 20 ) نور / 23 : . . . در دنيا و آخرت از رحمت خداوند بدورند و عذاب بزرگى در انتظارشان است . ( 21 ) نساء / 10 : كسانى كه اموال يتيمان را از روى ظلم و ستم مىخورند تنها آتش مىخورند و به زودى به آتش سوزانى خواهند سوخت . ( 22 ) انفال / 16 : و هر كس در آن هنگام به آنها پشت كند - مگر در صورتى كه هدفش كناره‌گيرى از ميدان براى جمله مجدّد و يا به قصد پيوستن به گروهى ( از مجاهدان ) باشد - او گرفتار غضب پروردگار خواهد شد و جايگاه او جهنّم است . و چه بد جايگاهى است .